У слабого мужа, у грусти и бед Жена всё должна, как начертанный след
Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас Валерий Курас
Несет и дом, и груз всех дел своих.
У сильного же расцветает вся полна.
Улыбкой, счастьем, лаской рук родных Ему она, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я, я
Для славы Божьей Вечная нужда Чтоб все сама Чтоб все сумела сделать
Ему она Ни бремя, ни беда А повод горы сдвинуть
Мир менять Для славы вожи Вечная нужда Чтоб все сама