SANZHAR – Aruym-ai -

Айда ярымай
Сұлықтығын сенің ай-ай қаруына
Айрай, арумай
жанымды ергеліппен бауыра балуына
Арумай, арумай
солуық сен ұлтаруңай, қаруңай
Құшегенің көздерің мен өзіңе қашық еткен күлгенің
Тауыстың әзіңеді сон дайын еткен
Есім кеткен шашыңа бұйра ерген
Шабытым шексіз екен, есіңе әлсіз екен
Егер өміргі таразып олса
нағы сылуылық өлшейтін
Сенің өзіңді басы бозу ғамын сылудудым күші жетпейтін